روسيران

یک روزنامه کانادایی: دو دیپلمات روس از کانادا اخراج شدند

rusiranist — Wed, 01 Feb 2012 06:28:35 +0000

به گزارش خبرگزاری فرانسه از اوتاوا ، روزنامه کانادایی «گلوب اند میل» نوشت : این دو دیپلمات از لیست نمایندگان به رسمیت شناخته شده کانادا خارج شده و بدین ترتیب شمار دیپلمات های خارج شده از این لیست طی ماه جاری به شش نفر افزایش یافته است .

این روزنامه به نقل از منابع خود نوشت: سرهنگ سرگی ژوکوف وابسته نظامی دولت روسیه در اوتاوا و دمیتری گراسیموف، یک کارمند کنسولگری تورنتو به روسیه بازگردانده شدند.

وزارت خارجه کانادا و سفارت روسیه در اوتاوا خروج این دو دیپلمات را تایید نکردند.

یک سخنگوی وزارت خارجه کانادا گفت : از آنجا که این موضوع به امنیت ملی مربوط می شود و در دادگاهها در دست بررسی است ما قادر به اظهار نظر دیگری نیستیم .

در مسکو ، وزارت خارجه روسیه پیش از این گزارشهای مربوط به خروج دیپلماتهایش را از کانادا به دلیل رسوایی جاسوسی تکذیب کرده بود.

پایگاه خبری- تحلیلی «روسیران»، ۱۲ بهمن ۹۰

سفیر جدید آمریکا در مسکو و نقش آن در آینده روابط دو کشور

rusiranist — Tue, 17 Jan 2012 11:38:23 +0000

روسیران- شنبه بیست و چهار دی مایکل مک فال، به عنوان چهارمین سفیر آمریکا در روسیه پس از فروپاشی اتحاد شوروی وارد مسکو شد. ۱۴ سپتامبر، مایکل مک فال، مدیر امور روسیه و اوراسیای شورای امنیت ملی آمریکا و دستیار ویژه رئیس جمهوری آمریکا در مسائل امنیت ملی از سوی باراک اوباما به عنوان سفیر جدید آمریکا در روسیه به کنگره معرفی شد. وی معمار سیاست نوسازی روابط روسیه و آمریکا موسوم به «ری ست» لقب گرفته و مدت ها مشاور اوباما در امور روسیه بوده است.

مک فال در مسکو به جای جان بایرلی، می نشیند که ماموریت چهار ساله بسیار دشوار و متناقضی را در کسوت سفیر آمریکا در روسیه تجربه کرد. بایرلی در دوره تیرگی روابط روسیه و آمریکا در اواخر دوره ریاست جمهوری بوش پسر ماموریت خود را در مسکو آغاز کرد و سپس در اوایل ریاست جمهوری اوباما تجدید روابط سیاسی دو کشور رخ داد که این وضعیت نیز از نیمه دوم سال ۲۰۱۱ جای خود را به دور جدیدی از تنش ها در روابط مسکو و واشنگتن داد.

مایکل مک فال ۴۷ ساله، دیپلماتی باسابقه نیست و تجربه خدمت دیپلماتیک را ندارد. او فردی آکادمیک است که در دانشگاه‌های استنفورد و آکسفورد تحصیل کرده است. در جوانی (در سال ۱۹۸۳)، مک فال برای اولین بار به روسیه سفر کرد و از آن زمان، مرتب از روسیه دیدار می‌کند. در سال‌های ۱۹۹۵-۱۹۹۳ او ریاست مرکز کارنگی در مسکو را بر عهده داشت و ارتباطات وسیعی را در مسکو دارا است. وی برجسته‌ترین کارشناس آمریکایی در زمینه روسیه محسوب می‌شود. او استاد علوم سیاسی دانشگاه استنفورد و همکار انستیتو هوور، نویسنده و ویراستار بیش از ۲۰ کتاب در خصوص ساختار دولتی دموکراتیک است.

با آمدن باراک اوباما به کاخ سفید، مک فال یکی از چهره‌های کلیدی نهاد ریاست‌جمهوری شد. او معمار سیاست «reset» روابط مسکو- واشنگتن و طرفدار سرسخت سیاست اوباما محسوب می‌شود.

مایکل مک فال در گروه به اصطلاح «عقاب‌های لیبرال»، نمایندگان حزب دموکراتیک آمریکا که حول انستیتو سیاست‌های مترقی شورای رهبری حزب جمع‌شده‌اند، قرار دارد. اما خود تاکید می‌کند که نقطه نظرات او با مواضع نئومحافظه‌کاران به شدت تفاوت دارد. وی می‌گوید: «آنها معتقدند که منابع را باید به پنتاگون تزریق کرد، اما من معتقدم که منابع را باید به دانشگاه‌ها تزریق کرد و جوانان روسیه، عربستان و یا ایران را به دانشگاه‌ها دعوت کرد، چرا که این کار موثرتر از صادر کردن دموکراسی است.»

اصول اساسی راهبرد سیاست خارجی مک فال، در مقاله‌اش با عنوان «دکترین آزادی» که در سال ۲۰۰۲ منتشر شده، بیان شده است. در مقاله مذکور او می‌نویسد که باید از مرکزیت دولتی در سیاست خارجی آمریکا صرف نظر کرد، چرا که از این پس، این حوزه نه تنها حوزه تقابل دولت‌ها، بلکه تقابل ایده‌ها، رژیم‌ها، جنبش‌ها و اشخاص خواهد بود. آمریکا در این سیستم نه به عنوان دولت، بلکه به عنوان یک قطب آزادی مطرح می‌شود که دوستان آن در همه جا وجود دارند.

مک فال در کارهای خود، دعوت به ترکیب عملیات‌های نظامی برای تغییر رژیم‌های غیر دموکراتیک با سیاست نرم پیشبرد دموکراسی در خارج از مرزها می‌کند و اولویت را به دومین گزینه می‌دهد. در این ضمن، لازم است به استراتژی‌های سابجکت‌های غیر دولتی و استراتژی‌های شبکه‌ای توجه کرد.

تقریبا، تمامی کارهای علمی منتشر شده مک فال در ده سال اخیر، به روسیه و سیاست آمریکا در قبال آن اختصاص داشته است که در اکثر آنها مک فال از «رژیم پوتینی» انتقاد کرده است. در همان آغاز ریاست‌جمهوری پوتین، مک فال در مقاله «یک گام به جلو، دو گام به عقب» (سال ۲۰۰۰) اظهار داشت که پوتین ممکن است «میلوشویچ روسیه» شود. در سال ۲۰۰۵ مک فال مقاله‌ای را برای مجله Weekly Standart تحت عنوان «روح خودکامه پوتین» نوشت. وی در ژانویه ۲۰۰۸ در مقاله «افسانه مدل استبدادی» به شدت از پوتین و عمود حکومتی ساخته شده توسط او انتقاد کرد. مک فال این وضعیت را مانع «پیشرفت دموکراسی» در روسیه می‌دانست و «مدل حاکمیت پوتین» را غیرموثر می‌خواند.

مک فال که پوتین و مدل سیاسی ایجاد شده توسط او را قبول ندارد، مستقیما با به اصطلاح جامعه شهروندی روسیه ارتباطاتی دارد. در ژوئن ۲۰۰۹، با تصمیم مشترک روسای جمهور روسیه و آمریکا، گروه کاری مک فال- سورکوف در زمینه مسائل جامعه شهروندی ایجاد شد که به لطف آن، دستیار اوباما امکان نفوذ بی‌واسطه بر سیاست داخلی روسیه را پیدا کرد. در شرایط امروز، سران آمریکا حضور دائمی مک فال در مسکو را ضروری می‌دانند. به نظر می‌آید که این انتصاب جدید برای تسریع روند «دمونتاژ مدل سیاسی پوتین» انجام گرفته است؛ چیزی که «شرکای غربی» روسیه، مدت‌هاست که آرزوی آن را دارند.

در سپتامبر ۲۰۰۸، بعد از اتفاقات جنگ روسیه- گرجستان، زمانی که برای واشنگتن روشن شد که برای فشار موثر بر روسیه، استفاده از ساختارهای شبکه‌ای قدرتمندی که ریشه محلی دارند، ضروری است، مک فال گزارش خود با عنوان «روابط روسیه- آمریکا بعد از بحران گرجستان» را در کنگره قرائت کرد. در این گزارش، مک فال استراتژی جدید همکاری متقابل آمریکا و روسیه را پیشنهاد داد: این پیشنهاد شامل «وارد کردن فشار بر روسیه بدون استفاده از زور و تهدید و استفاده از همه ابزارهای نفوذ بدون استفاده از زور است». به اعتقاد مک فال، مهمترین چیز در تحقق استراتژی جدید آمریکا در خصوص روسیه، حمایت جهانی از اشخاص، گروه‌ها، اتحادیه‌های اجتماعی، مراکز علمی و تحلیلی و کارمندان دولتی است که بر مدنیزه‌سازی سیستم اقتصادی و سیاسی در روسیه تاکید دارند.

به بیان دیگر، مایکل مک فال نه تنها دشمن رهبر روسیه است، بلکه طرفدار ایجاد تنش میان عوامل بانفوذ و اشخاصی که از لحاظ روانی طرفدار و عامل غرب محسوب می‌شوند، محسوب می‌شود. ارتباطات گسترده او در روسیه که در طی سال‌های ریاست بر مرکز کارنگی در مسکو به دست آمده است، به او امکان موفقیت در این جهت را می‌دهد.

مک فال که طرفدار «ساختار دولتی دموکراتیک» است، خود را به عنوان «طرفدار مبارزه سخت با فساد در ساختارهای دولتی» مطرح می‌کند و از آنجا که فساد، «پاشنه آشیل» دولت روسیه است، دقیقا تحت همین شعار، به نظر می‌آید که در آینده نزدیک عملیات‌های رسانه‌ای بزرگ علیه روسیه انجام خواهد شد.

بر طبق برخی اطلاعات، مک فال تجربه عملی دمونتاژ موفقیت‌آمیز ساختارهای دولتی پایدار را داشته است: او در گروه مشاوران اوباما در طراحی خط استراتژی آمریکا در حوادث «بهار عربی» قرار داشت.

با تحلیل علل انتصاب مک فال، باید به نقش وی در انعقاد موفقیت‌آمیز قرارداد جدید استارت توجه کرد که مک فال یکی از مولفان متن این قرارداد بود. این قرارداد دارای پارامترهای پنهانی است که قادر به بی‌ثبات کردن تاثیر امکانات استراتژیکی روسیه است. در حال حاضر، آمریکا مرحله جدیدی از حملات رسانه‌ای خود را در خصوص خلع سلاح اتمی روسیه در حوزه تسلیحات اتمی تاکتیکی به راه انداخته است. بعد از گذشت ۱۰ روز از روند تبادل اسناد به تصویب رسیده، یکی از پارامترهای مخفی قرارداد کاهش تسلیحات تهاجمی شروع به کار کرد. بر اساس اصلاحیه ۴/S.AMDN.4908 پذیرش اسناد به تصویب رسیده (و از همین زمان، پیمان استارت جدید به صورت کامل معتبر می‌شود) باید پس از موافقت طرف روسی برای مذاکرات در خصوص مسئله به اصطلاح از بین بردن نقض توازن در سلاح اتمی تاکتیکی روسیه و آمریکا، انجام گیرد (بخوانید: موافقت با کاهش تسلیحات اتمی تاکتیکی روسیه!). در فوریه ۲۰۱۱، اوباما در نامه‌‌ای به برخی از سناتورهای کلیدی، از آغاز مذاکرات با روسیه در جهت از بین بردن عدم توازن میان تسلیحات تهاجمی تاکتیکی روسیه و آمریکا در آینده نزدیک خبر داد.

کاملا روشن است که یکی از ماموریت‌های اساسی مک فال در مسکو، سازمان‌دهی روند کاهش تسلیحات اتمی تاکتیکی روسیه با تکیه بر حمایت «اشخاص، گروه‌ها، اتحادیه‌های اجتماعی، مراکز علمی، تحلیلی و کارمندان دولتی» است. این موضوع برای آمریکا از اهمیت بالایی برخوردار است. نقش روسیه بعد از فروپاشی شوروی به عنوان فروشنده مواد خام انرژی برای کشورهای پیشرفته مشخص شده است و کشورهای غربی نمی‌خواهند که روسیه جایگاه ژئوپولیتیکی بالایی داشته باشد و دارای تسلیحات اتمی تاکتیکی نیز باشد. در شرایط تغییرات فراگیر در نظام جهانی، غرب نمی‌تواند نسبت به امکانات اتمی «قدرت‌های انرژی» بی‌تفاوت باشد؛ مخصوصا در صورتی که این قدرت‌ها دارای پتانسیل ژئوپولیتیکی بالایی نیز باشند.

نتیجه گیری

با توجه به تشدید تنش ها در روابط روسیه و آمریکا بر سر بی توجهی کامل واشنگتن به منافع مسکو در اجرای طرح سپر دفاع موشکی و نیز آشکار شدن دست های پنهان غرب به سرکردرگی آمریکا در ا عتراض های انتخاباتی مسکو پیش بینی می کنند که مک فال ماموریت دشورای را در پیش رو داشته باشد.

پیروزی پوتین در انتخابات پیش روی ریاست جمهوری برای روابط دو کشور تبعات سنگینی را به دنبال خواهد داشت و اوباما مجبور خواهد بود تحت فشار جمهوری خواهان سیاست خود را در قبال روسیه سخت تر کند. از این دیدگاه، در این شرایط ماموریت مایکل مک فال در مقام سفیر آمریکا در روسیه با دشواری های پیچیده ای همراه خواهد بود و وی نیز همانند سلف خود در این مقام فراز و نشیب های سختی را در ماموریت مسکو تجربه خواهد کرد.

پایگاه خبری- تحلیلی «روسیران»، ۲۷ دی ۹۰

نخستین نمایشگاه فناوری‌های پیشرفته روسیه در تهران

rusiranist — Wed, 11 Jan 2012 18:30:07 +0000

روسیران- نخستین نمایشگاه فناوری‌های پیشرفته روسیه، اول تا سوم اسفند ۱۳۹۰ با حضور ۴۰ شرکت روسی در تهران برگزار می‌شود.

به گزارش روسیران به نقل از ایسنا، امین‌رضا خالقیان، مدیر ارتباطات و بین‌الملل پارک فناوری پردیس با اعلام این مطلب اظهار کرد: این نمایشگاه توسط پارک فناوری پردیس و با مشارکت سفارت ایران در روسیه و مرکز همکاری‌های فناوری و نوآوری ریاست جمهوری و حضور بیش از ۴۰ شرکت روسی برگزار خواهد شد.

وی، انتقال فناوری و توسعه همکاری‌های فناورانه را از مهمترین اهداف این نمایشگاه برشمرد و افزود: شرکت‌های روسی در این نمایشگاه دستاوردهای جدید خود را در حوزه‌های فناوری اطلاعات و ارتباطات، فناوری زیستی، فناوری نانو و نفت و گاز به معرض نمایش خواهند گذاشت.

خالقیان در ادامه تصریح کرد: در حاشیه این نمایشگاه، نشست‌هایی برای معرفی برخی فناوری‌های ویژه در نظر گرفته شده و فضاهای مذاکره و انعقاد اسناد همکاری میان طرف‌های ایرانی و روسی نیز تعبیه شده است.

مدیر ارتباطات و بین الملل پارک فناوری پردیس این نمایشگاه را فرصتی مغتنم برای شرکت‌های ایرانی فعال در حوزه فناوری دانست و از همه فعالان و سیاستگزاران این عرصه برای بازدید از نخستین نمایشگاه فناوری پیشرفته روسیه دعوت کرد.

پایگاه خبری- تحلیلی «روسیران»، ۲۱ دی ۹۰

همکاری روسیه و آمریکا در حوزه آسیا و اقیانوس آرام

rusiranist — Wed, 11 Jan 2012 11:38:19 +0000

روسیران- در چهارمین نشست کارگروه «آینده روابط روسیه و آمریکا» در چارچوب باشگاه ولدای به همراه بررسی وضعیت فعلی و مسائل جاری مطرح در روابط دو جانبه روسیه و آمریکا از جمله نا آرامی های اخیر روسیه بعد از انتخابات دومای روسیه به طور ویژه به همکاری دو کشور در حوزه آسیا و اقیانوس آرام پرداخته شد.

اساتید مهمی از دانشگاههای آمریکا از جمله رودریک مکفارکار، لئوری ب. ویلیامز استادان تاریخ و علوم سیاسی از دانشگاه هاروارد آمریکا و توماس رمینگتون، گودریچ س. وایت استادان علوم سیاسی در دانشگاه (emory) کیته داردان استاد دانشگاه (yale) در این نشست شرکت داشتند.

از طرف روسیه نیز سرگی کاراگانوف، رئیس شورای سیاست دفاعی و خارجی وابسته به ریاست جمهوری روسیه، اولگ بارابانوف، رئیس دپارتمان سیاستهای اروپا در موسسه مطالعات اروپا در دانشگاه دولتی مسکو؛ آلکسی فنونکو پژوهشگر ارشد موسسه مطالعات امور بین الملل دانشگاه علوم روسیه و کارشناس ارشد مدرسه عالی اقتصاد دانشگاه ملی تحقیقات روسیه در این نشست شرکت کرده بودند.

در بخشی از این نشست در مورد پیش نویس دومین گزارش مشترک مذاکرات انرژی روسیه و آمریکا که توسط تاتیانما میتروا رئیس توسعه نفت و گاز روسیه و موسسه تحقیقات انرژی در اکادمی علوم روسیه و راوی ابدلال ( Rawi Abdelal) ، جوزف ویلسون استاد مدرسه اقتصاد و تجارت دانشگاه هاروارد از طرف آمریکا تهیه شده بود، بحث و مذاکره شد. بیشتر شرکت کنندگان با ایده های اصلی این گزارش موافق بودند. طبق این گزارش، نبود دسترسی دوجانبه مهمترین مشکل عنوان شده است. طبق گزارش، دولت های طرفین به دلایل سیاسی، در ارائه راهکارهایی راه گشا برای همکاری های انرژی در بازارهای داخلی همدیگر موفق عمل نکردند. علاوه بر آن رقابت بین روسیه و آمریکا برای نفوذ در منطقه خزر و مشاجره طولانی مدت بر سر کنترل و بهره برداری از منابع قطب شمال، موجب افزایش تنش و کاهش همکاری های دو جانبه روسیه و آمریکا در حوزه انرژی شده است. اعضای کارگروه به این نتیجه رسیدند که به غیر از فقط یک بخش کوچک صادرات محصولات نفتی و پتروشیمی روسیه به امریکا و همکاری های آمریکا در انرژی هسته ای روسیه روابط انرژی بین دو کشور محدود و توسعه نیافته باقی مانده است. کار بر روی این پیش نویس ادامه خواهد داشت و طبق برنامه ریزی ها در سال ۲۰۱۲ منتشر خواهد شد. بحث اصلی این نشست به مساله همکاری روسیه و امریکا در منطقه آسیا و اقیانوس آرام تخصیص داده شد. در طول این جلسه، اعضا گروه کاری در مورد گزارش تخصصی و موضوعی در خصوص همکاری در منطقه آسیا و اقیانوس آرام که توسط آلکسی باوردوکین معاون سابق وزارت خارجه روسیه و نماینده فعلی روسیه در سازرمان ملل در ژنو و رودریک مک فارکوار استاد دانشگاه هاروارد تهیه شده بود بحث و تبادل نظر کردند. اعضا کار گروه تاکید کردند که در سالهای گذشته نقش این منطقه در اقتصاد جهانی و سیاست جهانی به طور معناداری افزایش یافته است. کارشناسان روسی تاکید داشتند که توسعه سیبری و شرق دور روسیه باید یکی از اولویت های اصلی دولت در دهه های آینده باشد ولی در حال حاضر، روسیه در وضعیتی نیست که نفوذ و حضور اقتصادی خود در منطقه آسیا و اقیانوس آرام را گسترش دهد.

در این کنفرانس، اعضا کار گروه همچنین در مورد چشم انداز ایجاد اتحادیه اقتصادی اوراسیایی که توسط پوتین مطرح شده، نقش اکراین در این اتحادیه ، اعتراضات سوریه، مصر ، یمن، تونس، نتایج انتخابات پارلمانی روسیه و همکاری روسیه و آمریکا در تلاش برای حل مسئله هسته ای کره شمالی بحث و گفتگو کردند. کارشناسان آمریکایی تاکید داشتند که روسیه نقش مهمی در مذاکرات گروه شش با کره شمالی دارد به خصوص با توجه به نزدیکی روسیه به چین آمریکا در این مذاکرات به روسیه نیاز دارد.

کار گروه «آینده روابط روسیه و آمریکا» پروژه مشترک کلوب ولدای، شورای سیاستهای دفاعی و خارجی وابسته به ریاست جمهوری روسیه، مرکز داویس (Davis )، گروه مطالعات روسیه و اوراسیا دانشگاه هاروارد، مدرسه عالی اقتصاد دانشگاه ملی تحقیقات روسیه است که در بهار ۲۰۱۰ با هدف غلبه بر جو بی اعتمادی و سوء ظن در روابط روسیه و آمریکا تشکیل شد.

نشست های این کار گروه با شرکت ۲۰ کارشناس از دانشگاهها و موسسات تحقیقاتی روسیه و امریکا دو بار در سال در مدرسه عالی اقتصاد دانشگاه تحقیقات ملی و دانشگاه هاروارد برگزار می شود. بیشتر کارشناسان این کار گروه کمتر از چهل سال دارند و نسل جدیدی از کارشناسان روابط بین الملل هستند. هدف این کارشناسان که عموما از نسل جدید هستند و از فضا و ذهنیت حاکم بر دوران جنگ سرد تا حدودی دورند تجزیه و تحلیل مسائل بین الملل به خصوص روابط روسیه و امریکا وتلاش جهت توسعه و بهبودی روابط دو کشور در پنجاه سال آینده است.

منبع: باشگاه والدای
مترجم: جعفر خاشع

پایگاه خبری- تحلیلی «روسیران»، ۲۱ دی ۹۰

حوادث اخیر روسیه؛ راهبرد آمریکا و سناریوهای احتمالی

rusiranist — Wed, 11 Jan 2012 08:14:09 +0000

روسیران- روسیه در سال ۲۰۱۱ شاهد رویدادهای مهمی در عرصه داخلی و خارجی بود که افزون بر تاثیرگذاری مقطعی بر ساختار مدیریت روسیه، بر آینده این کشور نیز اثرات چشمگیری خواهند داشت. بی تردید، مهمترین رویداد سیاسی داخلی روسیه در سال میلادی گذشته، انتخابات چهارم دسامبر (۱۳ آذر) برای تعیین سرنوشت پنج ساله ۴۵۰ کرسی مجلس دوما یا همان پارلمان روسیه بود که در آن، حزب حاکم «روسیه واحد» و احزاب کمونیست روسیه، روسیه عادل و لیبرال دموکرات، یعنی همان احزاب حاضر در دوره پنجم دوما، با گذر از سد کسب حداقل هفت درصد آرا، موفق به تثبیت حضور دوباره خود شدند.

پس از انتخابات دوما، مساله تقلب در این انتخابات از سوی مخالفان و معترضان مطرح شد و تظاهرات گسترده ای در روسیه با حمایت پیدا و پنهان آمریکا رخ داد. سیاستمداران آمریکایی با اعلام حمایت از مطالبات معترضان، سلامت انتخابات دومای روسیه را زیر سوال برده و خواستار برگزاری مجدد آن شدند؛ ولی در عین حال، هرگونه دخالت واشنگتن در ایجاد اغتشاشات و ناآرامی های پس از انتخابات دوما را رد کردند. حمایت آشکار و کمک مالی دولت آمریکا به معترضان انتخاباتی و اپوزیسیون روسیه و تناقضات در سیاستهای اعلامی و اعمالی آمریکا در این خصوص، خشم و اعتراضات شدید مقامات روسیه را بر انگیخت.

در این مقاله بر آنیم تا با بررسی موضع گیری و اظهارات رسمی و غیر رسمی مقامات آمریکایی، به چرایی و چگونگی حمایت آمریکا از مخالفان بپردازیم. برای ورود به بحث، نگاهی کوتاه به پیشینه روابط مسکو واشنگتن در چند سال گذشته جهت روشنتر شدن وضعیت فعلی و فضای حاکم بر روابط دو کشور خواهیم داشت.

روابط روسیه و آمریکا در دوره اوباما

روابط مسکو- واشنگتن از سال ۲۰۱۰ با اعلام سیاست نوسازی روابط موسوم به «ریست» از طرف باراک اوباما و مدودف روند خروج از رکود یافته بود، و دست آوردهای مهمی از جمله امضا پیمان استارت، همکاری روسیه با آمریکا در قبال افغانستان و پرونده هسته ای ایران را در بر داشت. ولی برخی موضوعات همچون سپر دفاع موشکی همچنان لاینحل باقی ماند و اخیرا تنش بر سر این موضوع افزایش یافته است. بنا بر این، از نیمه دوم سال ۲۰۱۱ بار دیگر روابط مسکو- واشنگتن به سردی گرایید و تنش های دوجانبه به ویژه پس از انتخابات دوما به شدت افزایش یافت.

علت اصلی سردی روابط در شش ماهه دوم سال گذشته میلادی، طرح سامانه موشکی آمریکا در اروپا بود. که به بهانه تامین امنیت موشکی این قاره و دفاع از آن در برابر تهدید موشکی برخی کشورها ولی در واقع با هدف تضعیف توانمندی دفاع راهبردی روسیه و تامین برتری واشنگتن در آینده اجرا می شود.

تحولات منطقه در قالب بیداری اسلامی کشورهای عربی منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا و تکروی غرب به سرکردگی آمریکا که تضعیف جایگاه روسیه در معادلات منطقه ای را به دنبال داشت، شکاف موجود در روابط کرملین و کاخ سفید را عمیقتر کرد. در کنار این تنشها، کرملین و کاخ سفید منتظر برگزاری انتخابات ریاست جمهوری دو کشور در سال آتی به عنوان کلید اصلی تعیین خط مشی آتی مناسبات دو رقیب قدیمی در سطوح مختلف هستند.

علی رغم اینکه دو دهه از دوران جنگ سرد می گذرد و شوروی فروپاشیده است ولی همچنان آمریکا از جانب روسیه احساس تهدید می کند. بعد از روی کار آمدن پوتین در سال۲۰۰۰ وی توانست با تمرکز قدرت در کرملین امنیت را در داخل و خارج از مرزهای روسیه تثبیت کند. تثبیت قدرت در روسیه و افزایش توان این کشور موجب تقویت موضع این کشور در برابر غرب به ویژه آمریکا در عرصه روابط بین الملل شد که به مذاق آمریکا خوش نیامد. آمریکا خواهان روی کار آمدن دولتی ضعیف و وابسته به غرب در روسیه است به همین دلیل با حمایت از معترضان به انتخابات دومای دولتی روسیه سعی کرد موقعیت پوتین را در انتخابات ریاست جمهوری آتی تضعیف کرده و اگر هم نتوانست، رقیبی برای وی درست کند. حداقل یک پوتین با پشتوانه ضعیف رای مردمی و متزلزل روی کار بیایید. بنا بر این، مقامات آمریکا از بستر نارضایتی‌ها در روسیه علیه پوتین استفاده ‌کردند تا شخصیت کاریزماتیک‌ وی را از بین ببرند؛ چراکه آنها می‌دانند به احتمال زیاد پوتین برنده‌ انتخابات ریاست‌جمهوری روسیه در چهار مارس ۲۰۱۲ (۱۴ اسفند ۹۰) است. به عبارتی، تحولات اخیر به سمتی پیش می‌رود که شخصیت‌ پوتین را از موقعیت کاریزماتیک سال ۲۰۰۰ خارج کند.

اظهارات مقامات آمریکایی در خصوص انتخابات دوما

مقامات آمریکا قبل و بعد از انتخابات دوما نسبت به «آزادانه» و «عادلانه» نبودن انتخابات دوما هشدار داده بودند که این مساله بعد از انتخابات پررنگتر شد. هیلاری کلینتون، وزیر امور خارجه آمریکا روز دوشنبه ۱۴ آذر در اولین واکنش به اعترضات در خصوص انتخابات دومای روسیه، که در شهر «بُن» آلمان در کنفرانس آینده‌ افغانستان سخنرانی می کرد، حملات اینترنتی به سازمان «گولاس» و مخالفان روسیه را مورد انتقاد قرار داد و گفت که این حملات با حقوق محافظت شده‌ مردم برای نظارت بر انتخابات، شرکت در آن و انتشار اطلاعات، کاملا مخالف هستند. کلینتون روز بعد با اظهار نگرانی جدی واشنگتن در خصوص وقوع بی‌نظمی‌ها در انتخابات پارلمانی روسیه، خواهان انجام تحقیقات کامل در این زمینه شد. وی که در نشست ۵۶ عضو شورای همکاری اروپا در لیتوانی صحبت می کرد، گفت: رای دهندگان روسی شایسته آن هستند تا با دقت به تقلب های انتخاباتی رسیدگی کنند و باید صدای آنها شنیده شود و رای هایشان هم شمرده شود و این به معنی آن است که آنها شایسته هستند تا در انتخاباتی شفاف، آزاد و با رهبرانی که در برابر آنها مسئول هستند، شرکت کنند.^۱ سرگی لاوروف با انتقاد شدید از سخنان کلینتون مواضع وی را عیب جویی متکبرانه خواند واعلام کرد که جای شگفتی است که با اینکه هنوز ناظران گزارشی رسمی در مورد انتخابات نداده اند وی مدعی تغلب در انتخابات است. ^۲

سناتور جان مک کین، یکی از رهبران حزب جمهوری‌خواه آمریکا در یک اظهار نظر غیر رسمی طی نامه ای به پوتین در صفحه «تویتر» خود به خطر وقوع انقلاب رنگی در روسیه هشدار داد. ^۳ وی در این نامه یادآور شده بود که که اعتراضات صورت گرفته به نتیجه انتخابات نشانه «بهار عربی» در روسیه است. مک کین از بروز ناآرامی در روسیه خرسند بود و این خرسندی خود را نیز پنهان نمی کرد. وی در گفتگو با خبرنگاران، با استقبال از این حرکت معترضان گفت: «بهار عربی» در روسیه همچنان ادامه دارد و این جای امیدواری است.^۴ سناتور جان مک کین همچنین هفتم دسامبر سال میلادی گذشته طی بیانیه ای که در مجلس سنای آمریکا قرائت کرد سوالات جدی در مورد روابط روسیه با آمریکا مطرح کرد. وی در این بیانیه با اشاره به وضع بد حقوق بشر در روسیه و تغلب در انتخابات روسیه رویکرد دولت آمریکا در قبال روسیه را زیر سوال برد و خواستار اتخاذ رویکردی واقع گرایانه در برابر روسیه شد.^۵

دو هفته بعد از انتخابات دوما، اوباما طی تماس تلفنی با مدودف ضمن اظهار نظر در مورد اتفاقات بعد از انتخابات دوما، از تعهد مدودف به رسیدگی به اعتراضات و همچنین فراهم آوردن فضا توسط مقامات روسیه جهت برگزاری تظاهرات و ابراز اعتراضات را تحسین کرد. این تماس تلفنی و کلمات گرم بعد از انتقادات و اظهار نظرهای تند مقامات آمریکایی برای روسیه دلگرم کننده بود ^۶.

کمکهای مالی آمریکا به معترضان روسی

آمریکا در عرصه جهانی برای تغییر رژیم های ناهمسو در کنار ابزار نظامی (افغانستان و عراق) از روشهای کم هزینه تر و موجه تر دیگر چون تحریک و حمایت از مخالفان داخلی و براندازی از درون استفاده می کند. این روش که تحت عنوان انقلابهای رنگی شناخته شده است در برخی کشورهای اروپای شرقی و جمهوری های سابق شوروی اتفاق افتاده و نتایج دلخواه آمریکا را به بار آورده است. به طوری که، حمایت های مالی و پشتیبانی آمریکا نقش بسزایی در بروز انقلاب های زنجیره ای مخملی در کشورهایی نظیر صربستان، گرجستان، اوکراین ، قرقیزستان و حرکت های مشابه در نپال و میانمار و …، و کسب موفقیت در دگرگونی و جابجایی قدرت داشته است.

در جریان اعتراضاتی که بعد از انتخابات دومای روسیه شکل گرفت، دقیقا شبیه آن چه حامیان و تئوریسین های انقلاب های رنگی در کشورهای دیگر اجرا کرده اند، با حمایت مالی از معترضان روسیه، به آنها نیز روبان، بندها و بادبادک های سفید با شعار «از ما کلاه برداری کردند» داده شد. طبق گفته مقامات آمریکایی و بنا بر برخی اطلاعات فاش شده، آمریکا بودجه چند میلیون دلاری به این اعتراضات تزریق کرده است. بخشی مهمی از این کمکها از طریق بنیاد سوروس و از طرق مختلف از جمله به بهانه مبارزه با ایدز وارد روسیه شده اند. جرج سوروس، به عنوان پدر انقلاب‌های رنگی و طراح کودتاهای رنگی در آسیای مرکزی و قفقاز نقش مهمی در حمایت مالی معترضان انتخابات دومای روسیه نیز نقش مهمی بازی کرده است. وین مدسن، نویسنده و تحلیلگر آمریکایی با اشاره به اطلاعات فاش شده از طریق سازمان های اطلاعاتی اروپای شرقی، اعلام کرد که سازمان سیا، «ام.آی.۶» انگلیس و بنیاد جرج سوروس از طریق کشور گرجستان به مخالفان دولت روسیه منابع مالی تزریق می کنند. بر اساس گزارش های منابع اطلاعاتی اروپای شرقی، بخش عمده ای از پول هایی که با عنوان پروژه مبارزه با بیماری ایدز به گرجستان سرازیر شده است به سمت مخالفان دولت روسیه تغییر مسیر یافته است. این نویسنده آمریکایی تاکید می کند؛ گرجستان، سازمان سیای آمریکا ، ام.آی.۶ انگلیس و جرج سوروس در حال پیگیری پروژه ای هستند که در آن اقلیت های قومی روسیه مانند چچن ها، اینگوش ها، بالکارها، کاباردین ها و تاتار ها را برای جدایی طلبی از روسیه تحریک کنند. ^۷

علاوه بر کمک های مالی پنهان، به گفته مقامات آمریکایی، کمک هایی هم تحت عناوین مختلف از جمله کمک به «توسعه جامعه مدنی»، «شفافیت در انتخابات» به طور آشکارا در اختیار سازمانهای غیر دولتی در روسیه قرار گرفته است. بعد از برگزاری انتخابات دومای دولتی روسیه مارک تونر، سخنگوی رسمی وزارت امور خارجه آمریکا اعلام کرد که این کشور به ارائه کمک‌های مالی خود به شهروندان و سازمان‌های غیردولتی در روسیه که در این راستا تلاش می‌کنند که انتخابات آزاد و عادلانه‌ای در این کشور برگزار شود، ادامه خواهد داد. به گفته وی، دولت آمریکا تا قبل از برگزاری انتخابات پارلمانی در روسیه، بیش از ۹ میلیون دلار برای کمک به سازمان‌های غیردولتی در روسیه هزینه کرده است.^۸

همچنین، فیلیپ گوردون، معاون وزیر امور خارجه آمریکا چندی پیش اعلام کرد که دولت آمریکا در راستای راهبردهای «مردم سالارانه» در حال رایزنی با کنگره در زمینه ابتکار عمل مربوط به اختصاص بودجه جدید برای حمایت از آن دسته از سازمان های غیردولتی است که برای باز کردن فضای جامعه روسیه و تکثرگرایی بیشتر در آن تلاش می کنند. وی افزود واشنگتن از سال ۲۰۰۹ میلادی تاکنون به طور متوسط سالانه ۱۶۰ میلیون دلار برای کمک به برنامه های ترویج حقوق بشر، قانونگرایی، مبارزه با فساد، جامعه مدنی، ایجاد رسانه های مستقل و فرآیندهای سیاسی دمکراتیک در روسیه هزینه کرده است. ^۹

توماس ملیا، معاون مشاور وزیر امور خارجه آمریکا در جلسه ۱۵ دسامبر (۲۴ آذر) کمیته امور بین الملل کنگره آمریکا اعلام کرد؛ دولت آمریکا درصدد تاسیس بنیادی خاص برای افزایش حمایت از «توسعه جامعه مدنی» در روسیه است و برای این هدف ۵۰ میلیون دلار نیز هزینه در نظر گرفته است. ^۱۰

همچنین چندی پیش مدارکی به دست آمد که نشان می‌داد سازمان گولاس به عنوان ناظر بر انتخابات روسیه از طریق ایمیل دستورات و مبالغی پول را از وزارت خارجه آمریکا دریافت کرده است. در این ایمیل‌ها جزئیات پرداخت پول از سوی وزارت خارجه آمریکا به سازمان گولاس برای منحرف کردن روند رای‌گیری از مسیر خود مشخص شده است.^۱۱

سفارت آمریکا در مسکو یکی دیگر از مجاری کمک مالی آمریکا به معترضان است. به اعتقاد برخی تحلیلگران، جان بیرله، سفیر سابق آمریکا در روسیه یکی از مهمترین بازیگران عرصه ناآرامی ها در روسیه بویژه پس از انتخابات دوما بود. به اعتقاد جان بیرله، روسیه باید روند دموکراسی را طی کند و از حاکمیتی که وی بر اساس اسناد ویکی لیکس شکل آن را «دو سره» (تاندم) می نامد، خلاص شود. بیرله می نویسد: تاریخ روسیه و محرک های فعلی نشان می دهد که این نوع حاکمیت نمی تواند دائمی باشد. برخی منابع روس از پرداخت رشوه توسط دولت آمریکا و جان بیرله، به «سازمان امنیت و همکاری اروپا» که یکی از ناظران بین المللی انتخابات روسیه بود، خبر دادند و این در حالی است که گزارش‌های این سازمان مبنی بر تقلب در انتخابات از اصلی‌ترین مستندات معترضان این روزها در روسیه به شما می‌رود.^۱۲

بررسی تناقضات سیاستهای اعلامی و اعمالی آمریکا

مواضع و اقدامات غرب و آمریکا قبل و بعد از انتخابات دومای دولتی روسیه به خصوص بعد از اعلام کاندیداتوری پوتین برای انتخابات ریاست جمهوری نشان دهنده نوعی نگرانی و برنامه ریزی برای جلوگیری از انتخاب مجدد پوتین به ریاست جمهوری روسیه است. به همین دلیل آمریکا و غرب در رابطه با پیش آمدن مشکلات قابل توجه و رخ دادن «اغتشاشات گسترده» در روسیه در انتخابات دومای دولتی این کشور هشدار دادند. به محض اعلام موافقت پوتین با پیشنهاد حزب حاکم «روسیه واحد» برای شرکت در انتخابات ریاست جمهوری، آمریکایی‌ها هشدار دادند که بازگشت پوتین حتی در راستای منافع اصیل و بلند‌مدت روسیه نیز نیست. در اواسط ماه نوامبر (اوایل آذر) خانم کاندولیزا رایس، وزیر امور خارجه سابق آمریکا با «تاسف‌انگیز و تمسخر آمیز» خواندن تصمیم پوتین برای شرکت در انتخابات قریب‌الوقوع ریاست جمهوری روسیه، پیش آمدن «مشکلات قابل توجه» و اتفاق افتادن «اغتشاشات گسترده» در روسیه را بعید ندانست^۱۳ . همچنین، جان مک کین قبل از انتخابات دوما در مقاله‌ای در روزنامه «وال استریت ژورنال» به امکان بروز انقلابی نظیر کشورهای عربی در روسیه اشاره کرده بود.^۱۴

زمانی به طور علنی پیام استارت مخالفت‌های داخلی داده شد که قبل از اعلام نتایج انتخابات و مواضع سازمان‌های بین‌المللی ناظر بر آن، سازمان‌ها و کشورهای غربی و به‌طور خاص سازمان امنیت و همکاری اروپا و وزیر امور خارجه آمریکا انتخابات دومای دولتی روسیه را غیر‌دموکراتیک و همراه با تقلب اعلام کردند. مسلم است که حداکثر برنامه آمریکا و غرب برای روسیه وقوع انقلاب رنگی و حداقل آن ایجاد هرج و مرج سیاسی و امنیتی به منظور واداشتن پوتین به شرکت نکردن در انتخابات قریب‌الوقوع ریاست جمهوری روسیه است.

مقامات آمریکایی به خصوص هیلاری کلینتون، وزیر امور خارجه آمریکا این اتهام که اظهارات آنها باعث تحریک مردم روسیه برای برپایی تظاهرات در مخالفت با نتیجه انتخابات پارلمانی در این کشور شده را رد کرده و اعلام کرد که تظاهرات اعتراض‌آمیز رخ داده بعد از انتخابات دومای دولتی در روسیه یک مسئله داخلی بوده و از خارج الهام گرفته نشده بود. ^۱۵واکنش منفی هیلاری کلینتون نسبت به انتخابات پارلمانی در روسیه ، زمانی که هنوز اطلاعات رسمی در این خصوص منتشر نشده، حاکی از وجود برنامه ریزی قبلی بدون توجه به نتایج و گزارش ناظران انتخابات است.

نتیجه گیری

با توجه به واقعیتهای موجود و نفوذی که آمریکا از طریق رسانه ها و سازمانهای غیر دولتی در روسیه برای خود ایجاد کرده، سناریویی که آمریکا برای روسیه در نظر گرفته است، تداوم وضع فعلی و افزایش فشار به روسیه در رابطه با نقض حقوق و آزادی‌های بشر است تا شانس پوتین برای پیروزی قاطع در انتخابات ریاست جمهوری این کشور کاهش یابد. در صورت به دور دوم کشیده شدن انتخابات، دست آمریکا و غرب برای اقدامات به‌مراتب جدی‌تر و گسترده‌تر که زمینه هرج و مرج سیاسی و امنیتی را بیشتر فراهم خواهد کرد، بازتر خواهد شد. همانطور که جفری مکناف، پژوهشگر مرکز مطالعات استراتژیک و امور بین الملل واشنگتن تحلیل می کند: «انتخابات آتی ریاست جمهوری در روسیه پتانسیل بیشتری نسبت به انتخابات دوما دارد؛ چرا که در سیستم سیاسی روسیه پارلمان نقش واقعی و مهمی را بازی نمی کند، ولی ریاست جمهوری نقش پررنگ و مهمی در سیاست خارجی دارد.» ^۱۶بنا بر این، ممکن است هرج و مرج و ناآرامی پس از انتخابات دومای روسیه، مقدمه ای برای به راه اندازی تظاهراتی گسترده تر بعد از انتخابات ریاست جمهوری روسیه در چهار مارس (۱۴ اسفند) باشد.

نویسنده: جعفر خاشع

پایگاه خبری- تحلیلی «روسیران»، ۲۱ دی ۹۰

همایش «چشم‌انداز همکاری‌های ایران و روسیه در افق ۱۴۰۴»

rusiranist — Tue, 10 Jan 2012 11:46:17 +0000

روسیران- همایش «چشم‌انداز همکاری‌های ایران و روسیه در افق ۱۴۰۴» با حضور استادان و اندیشمندان دانشگاه‌های ایران به همراه استادان دانشگاه‌های روسیه در تاریخ ۱۶ تا ۱۸ اردیبهشت ۱۳۹۱ در دانشگاه بین‌المللی امام خمینی برگزار می‌شود.

به گزارش روسیران به نقل از ایسنا، دکتر محمدرحیم عیوضی، دبیر علمی همایش «چشم‌انداز همکاری‌های ایران و روسیه در افق ۱۴۰۴» در خصوص اهداف برگزاری این همایش اظهار کرد: یکی از اولویت‌های دانشگاه بین‌المللی امام خمینی (ره) برای گسترش روابط و همکاری‌های علمی بین‌المللی با کشور روسیه است که در این خصوص در پنج سال اخیر تفاهم‌نامه‌های فراوانی برای گسترش همکاری‌های علمی و فناوری مشترک با مراکز آموزش عالی روسیه منعقد شده است.

وی افزود: برگزاری این همایش علمی دوجانبه، یکی از توافقات مهم این دانشگاه با دانشگاه‌های کشور روسیه است و در همین راستا، کمیته علمی همایش «چشم‌انداز همکاری‌های ایران و روسیه در افق ۱۴۰۴»، به منظور امکان‌سنجی برگزاری این همایش با برپایی جلسات مشترک و تدوین محورهای آن، جلسات متعددی برگزار کرده است.

عضو هیات علمی دانشگاه بین‌المللی امام خمینی (ره) ادامه داد: راه‌اندازی رشته آینده پژوهی در مقطع دکتری برای اولین بار در دانشگاه بین‌المللی امام خمینی (ره) و اخذ مجوز اولین نشریه آینده پژوهی و تاسیس مرکز آینده پژوهی، ضرورت گسترش دایره آموزش به حوزه پژوهش را نشان می‌دهد.

وی افزود: به منظور ترویج آینده پژوهی در کشور، علاوه بر ضرورت تمرکز در آموزش، باید در نشست‌های تخصصی، مسائل حائز اهمیت و راهبردی نیز مورد کنکاش قرار گیرد و به همین منظور این همایش از حمایت ویژه گروه آینده پژوهی این دانشگاه برخوردار است.

در ادامه، عیوضی مواردی از قبیل زمینه‌های همکاری علمی و فنی، روابط فرهنگی و تاریخی، روابط سیاسی، مصالح و راهبردهای دفاعی و امنیتی و همکاری‌های اقتصادی و تجاری ایران و روسیه را از جمله موضوعات مورد بحث در این همایش عنوان و تصریح کرد: علاقه‌مندان می‌توانند خلاصه مقالات خود را در ارتباط با موضوعات ذکر شده تا پایان دی ماه و همچنین اصل مقالات را تا پایان بهمن ماه سال جاری به دبیرخانه همایش واقع در قزوین، دانشگاه بین‌المللی امام خمینی (ره)، دفتر همکاری‌های علمی بین‌المللی و یا به رایانامه (ایمیل) iran.russia2025@gmail.com ارسال کنند.

دبیر علمی همایش «چشم‌انداز همکاری‌های ایران و روسیه در افق ۱۴۰۴» برنامه‌هایی از قبیل سخنرانی‌های علمی و میزگردهای تخصصی، دیدار با مقامات عالی رتبه کشور، برگزاری نمایشگاه دستاوردهای همکاری‌های علمی بین‌المللی مشترک ایران و روسیه، بازدید از مراکز علمی و تحقیقاتی و اجرای پانل‌های تخصصی را از برنامه‌های جانبی این همایش یاد کرد.

وی همچنین، سفارت و رایزنی علمی جمهوری اسلامی ایران در روسیه، مرکز همکاری‌های فناوری و نوآوری ریاست جمهوری، دانشگاه تهران، دانشگاه شهید بهشتی، دانشگاه دفاع ملی، وزارت امور خارجه، موسسه آموزش و تحقیقات دفاعی و آکادمی بین‌المللی آینده پژوهی مسکو، دانشگاه های فداران و تربیت معلم قازان روسیه را به عنوان حمایت کنندگان این همایش معرفی کرد.

پایگاه خبری- تحلیلی «روسیران»، ۲۰ دی ۹۰

میلیاردر روس میراث ایتالیا را می‌خرد

rusiranist — Mon, 09 Jan 2012 12:22:15 +0000

روسیران- در شرایطی که در حدود دو هفته قبل، با توجه به بحران سیاسی اخیر در کشور اروپایی ایتالیا و در پیش بودن فصل زمستان، کارشناسان بار دیگر نسبت به شرایط بحرانی آثار تاریخی این کشور بویژه شهر تاریخی «پمپی» و بنای مشهور «کلزیوم» هشدار داده‌اند، روز گذشته یک میلیاردر روس برای خرید میراث جهانی ۲۰۰۰ ساله ایتالیا و مرمت آن اظهار آمادگی کرد.

مطبوعات ایتالیا از تمایل میخاییل پراخاروف، میلیاردر روس برای خرید یک میراث جهانی ایتالیا مشهور به «دره معابد» در منطقه سیسیل که گفته می شود معبد زئوس، الهه یونانی در آن قرار دارد، خبر داده‌اند. این در حالی است که این محوطه تاریخی در سال ۱۹۹۷ در فهرست میراث جهانی سازمان «یونسکو» نیز به ثبت رسیده و در حال حاضر در شرایط نامناسبی قرار دارد.

ابراز تمایل میلیاردر روس برای خرید «دره معابد» در شرایطی صورت می‌گیرد که روز گذشته یکی از مقامات سازمان «یونسکو» از احتمال قرار گرفتن نام «پمپی» در فهرست میراث جهانی در خطر این سازمان خبر دادند.

به دلیل بروز مشکلات جدی در محوطه تاریخی پمپی و نبود کارکنان مربوطه، کارشناسان سازمان یونسکو وضعیت این شهر را بحرانی دانسته و از احتمال قرار گرفتن نام پمپی در فهرست میراث جهانی در خطر سازمان یونسکو خبر می‌دهند.

در این راستا، فرانچسکو باندارین، دبیرکل بخش فرهنگی یونسکو نیز خواستار بهبود شرایط حفاظتی پمپی و ارتقا خدمات مربوط به بازدید کنندگان شده است.

کارشناسان بارها نسبت به شرایط بحرانی این شهر تاریخی هشدار داده و دولت ایتالیا را به بی‌کفایتی در زمینه‌ی حفظ و حراست از میراث تاریخی این کشور متهم کرده‌اند. یونسکو نیز شرایط شهر تاریخی پمپی را که در سال ‌۱۹۹۷ میلادی در فهرست میراث جهانی ثبت شد، در آخرین اجلاس خود که در ماه ژوئن در فرانسه برگزار شد، بررسی و نسبت به شرایط آن اظهار نگرانی کرد.

شهر پمپی ‌۲۴ آگوست سال ‌۷۹ میلادی براثر آتشفشان یک کوه زیر خروارها خاکستر مدفون شد و هزاران نفر از ساکنان آن جان خود را از دست دادند. هرچند در متون تاریخی به وجود این شهر اشاره شده است، ولی مدت‌ها مورخان و محققان این شهر را نوعی افسانه می‌دانستند تا اینکه در سال ‌۱۷۴۸ میلادی به‌شکل تصادفی کشف شد.

کمتر از دو هفته قبل نیز بخشی از یکی از طاق‌های بنای مشهور «کلزیوم» ۲۰۰۰ ساله مشهور شهر رم، پایتخت ایتالیا، فرو ریخته، این در حالی است که در می ۲۰۱۰ بخش‌هایی از دیوار این بنای تاریخی فروریخته بود.

مشکلات مالی در شرایطی آغاز پروژه مرمت کلزیوم را به تاخیر انداخته که از مدتها یک شرکت تولید کفش، یک پیشنهاد ۳۳ میلیون دلاری برای مرمت «کلزیوم» در قالب یک برنامه سه ساله ارائه کرده، این درحالی است که در صورت پاسخ مثبت دولت این کشور به پیشنهاد کارخانه تولید کفش، پروژه‌ی مرمت کلزیوم تا پایان سال ۲۰۱۴ پایان می‌یابد.

کلزیوم شهر رم، زیباترین کلزیوم ایتالیاست که در سال ۷۰ بعد از میلاد مسیح (ع) در زمان فرمانروایی یکی از امپراطوران تمدن رم باستان به نام وسپاسیان احداث شده است. این بنای تاریخی در سال‌های بعد توسط تیتوس، پسر وسپاسیان، گسترش یافت.

کلزیوم رم، محلی برای تماشای جنگ گلادیاتورها بوده و گنجایش ۵۰ هزار نفر تماشاچی را داشته است.

منبع: ایسنا

سیاست خاورمیانه ای روسیه در سال ۲۰۱۱

rusiranist — Mon, 09 Jan 2012 10:29:02 +0000

روسیران- روسیه در سال ۲۰۱۱ تلاش گسترده ای را برای حضور فعال در منطقه خاورمیانه متناسب با موقعیت خود در قامت قدرت جهانی به عمل آورد که تحولات جاری منطقه در تسریع این تلاشها جایگاه ویژه ای داشت.

روسیه با اشراف به اهمیت راهبردی خاورمیانه در مناسبات جهانی در سال گذشته تلاش کرد تا در معادلات سیاسی این منطقه نقش تاثیرگذاری ایفا کند و این امر باعث شد تا سیاست های خاورمیانه ای روسیه در اولویت سیاستگزاری خارجی این کشور قرار گیرد.

در واقع، مسکو با اقدامات خود در این عرصه تلاش کرد تا نقش از دست رفته اتحاد شوروی سابق در منطقه خاورمیانه را که در سالهای اخیر تا حدودی احیا شده، تقویت کند.

روسیه در رویدادهای خاورمیانه در یک سال اخیر دو رویکرد متفاوت داشت که با رصد دقیق شرایط پیش آمده در منطقه و عرصه بین المللی اتخاذ شد.

بر این اساس، مسکو از یک سو در ابتدای بیداری مردمی کشورهای عربی خاورمیانه و شمال آفریقا در تحولات مصر و تونس که به سرنگونی رژیم های حاکم بر این دو کشور منجر شد، منفعلانه عمل کرد و از سوی دیگر در قبال رویدادهای داخلی لیبی و به ویژه سوریه حداکثر تلاش ها و اقدامات را برای تاثیرگذاری در وضعیت حاکم به عمل آورد.

کارشناسان مسایل سیاسی در توجیه رویکردهای متفاوت مسکو در این زمینه بر این عقیده اند که از دید تصمیم سازان کرملین انقلاب مردمی در تونس و مصر بدون مداخله خارجی انجام گرفت و سرانجام به پیروزی رسید، اما در تحولات لیبی و سوریه مداخلات خارجی عامل اصلی محرکه رویدادها بود.

تلاشهای روسیه برای حل مساله سوریه

تحولات سوریه بدون شک مهم ترین محور سیاست خارجی روسیه در سال ۲۰۱۱ بود و مسکو برای دفاع از متحد دیرین در برابر نقشه ها و توطئه های غرب و رژیم صهیونیستی از امکانات گسترده خود مانند موقعیت کم نظیر عضویت دائمی در شورای امنیت استفاده کرد.

روسیه در برخورد با تحولات سوریه کوشید تا بر خلاف کشورهای غربی که از موقعیت پیش آمده برای مداخله در امور داخلی این کشور عربی سوء استفاده می کنند، با درک واقعیات نظام سیاسی دمشق و محبوبیت مردمی بشار اسد برای حل مساله از راه های دیپلماتیک و گفتگو تلاش کرد.

در واقع، روسیه از شش ماه پیش که ناآرامی ها در سوریه با تحریک سازمانهای اطلاعاتی غرب و رژیم صهیونیستی برپا شد و شهرهای بزرگ این کشور را عرصه آشوبها و اغتشاشات و ترورهای خیابانی کرد، تلاشهای دیپلماتیک منظم و همه جانبه ای را با مشارکت دیگر قدرتهای تاثیرگذار منطقه ای مانند ایران آغاز کرد.

در این مدت نماینده ویژه رییس جمهوری روسیه در امور خاورمیانه و معاون وزیر امور خارجه این کشور بطور منظم به سوریه سفر و تلاش کرد تا مقدمات آغاز گفتگوها میان حکومت و گروه های مخالف آن فراهم شود.

روسیه پس از آن که متوجه شد گروه های مخالف حکومت سوریه به امید مداخله غرب، گفتگوها با حکومت بشار اسد را تحریم کرده و بر طبل جنگ و آشوب طلبی می کوبند، به اعمال فشار بر این گروه ها روی آورده و از کشورهای غربی رویکرد مشابهی را نسبت به این گروه ها خواستار شد.

البته، با توجه به نقشه های غرب برای رهبری سوریه و تلاش ها آنها برای روی کار آوردن رژیم غربگرا در این کشور مهم منطقه برای تسهیل در اجرای نقشه های خود، این خواسته راه به جایی نبرد.

به دنبال تشدید مساله سوریه، غربی ها در شورای امنیت اقدامات هماهنگ شده ای را برای فراهم آوردن بستر مداخله در امور داخلی دمشق به منظور سرنگونی حکومت قانونی و مشروع این کشور به عمل آوردند و ماه نوامبر گذشته پیش نویس قطعنامه ای را در باره دمشق پیشنهاد کردند که با توجه به محکومیت یکجانبه حکومت سوریه و پیش بینی امکان مداخله خارجی در این زمینه از طرف روسیه و چین وتو شد.

سرگی لاوروف، وزیر امور خارجه روسیه در رد این قطعنامه به صراحت اعلام کرد که کشورش از مساله لیبی درس لازم را گرفته و اجازه نخواهد داد قطعنامه های شورای امنیت برای نیل به اهداف سیاسی برخی کشورها مورد سوء استفاده قرار گیرد.

لاوروف بار دیگر موضع کشورش را مبنی بر اینکه اجازه تکرار سناریوی لیبی در سوریه داده نمی شود، تکرار و بر پایبندی مسکو به آن تاکید کرد.

به عقیده صاحب نظران سیاسی، تلاش های گسترده روسیه برای حل مساله سوریه از راه های دیپلماتیک و صلح آمیز، نشانگر اهمیت فوق العاده زیاد این مساله برای روسها و به ویژه حضور این کشور در منطقه خاورمیانه می باشد.

از این دیدگاه، سوریه از دوره شوروی سابق متحد راهبردی مسکو بوده و در سیاست این کشور در منطقه خاورمیانه جایگاه مهمی داشته است.

از دیگر سو، روسیه در قامت میراثدار شوروی سابق نیز در ۱۰ سال اخیر اهمیت سابق را به سوریه در سیاست منطقه ای خود بازگردانده و مسکو تصمیم به تقویت پایگاه دریایی خود در طرطوس سوریه گرفته و قرار است بهار آینده ناوگان روسیه در سواحل این کشور عربی مستقر و رزمایش دریایی مشترک برگزار کند.

روسیه و تحولات لیبی

قیام مردمی در لیبی که از حدود یک سال پیش آغاز و به سرنگونی دیکتاتوری معمر قذافی منجر شد، زمینه گسترده ای را برای مداخلات غرب در امور داخلی این کشور فراهم آورد.

کشورهای غربی با سوء استفاده از قطعنامه های شورای امنیت که اجازه ایجاد محدوده پرواز ممنوع بر فراز آسمان لیبی را داده بود ، به بمباران گسترده مناطق مختلف این کشور از جمله اماکن مسکونی پرداختند و این امر باعث کشته و مجروح شدن هزاران نفر و ببار آمدن خرابی های گسترده ای شد.

روسیه که از قطعنامه های شورای امنیت در باره لیبی حمایت کرده بود ، با ناراحتی شاهد سوء استفاده غربی ها به سرکردگی آمریکا از آنها در راستای تامین منافع خود و غارت ثروت های این کشور بود و مقام های روس بارها از این گستاخی غربی ها و سران ناتو انتقاد کرده و خواستار تحقیقات جامع در این زمینه به ویژه جنایات غربی ها در جریان بمباران مناطق مختلف لیبی و کشتار غیرنظامیان شدند.

مسکو در ماه دسامبر گذشته هم که ریاست دوره ای شورای امنیت را برعهده داشت، مساله نقض قوانین بین المللی از سوی کشورهای غربی در لیبی را به کرات مطرح و تحقیقات بیطرفانه بین المللی در این زمینه را خواستار شده بود تا این گونه حوادث در آینده در کشورهای دیگر تکرار نشوند.

مساله لیبی باعث تشدید اختلافات و تنش ها میان روسیه و غرب شد و مسکو علاوه بر نگرانی از نقض قوانین بین المللی توسط کشورهای غربی در لیبی، به خاطر از دست دادن بخشی از منافع خود در این کشور به ویژه تجدید نظر طرابلس در اجرای قراردادهای نفتی و تسلیحاتی با مسکو ناراحت می باشد.

کارشناسان بر این عقیده هستند که رویکرد سرسختانه روسیه در باره سوریه نسبت به اقدامات کشورهای غربی نتیجه تلاش های سودجویانه این کشورها در لیبی بوده است که باعث ناخوشایندی روس ها شد.

تلاش روسیه برای کمک به تاسیس حکومت مستقل فلسطین

روسیه در سالی که گذشت بر تلاش های خود برای کمک به تاسیس حکومت مستقل فلسطین افزود و بهترین گواه بر این امر سفر سال گذشته دمیتری مدودف، رئیس جمهوری روسیه به فلسطین در ماه ژانویه بود که نخستین سفر خارجی وی در سال ۲۰۱۱ بود.

مدودف در جریان این سفر بر موضع کشور مبنی بر ضرورت تاسیس حکومت مستقل فلسطین تاکید کرد و وجود چنین حکومتی را حق مردم فلسطین دانست.

موضوع جالب توجه در این سفر لغو دیدار پیش بینی شده از تل آویو و دیدار با سران رژیم صهیونیستی در لحظات آخر سفر مدودف بود که ناراحتی سردمداران این رژیم را برانگیخت.

سرگئی لاوروف، وزیر امور خارجه روسیه درباره به رسمیت شناختن فلسطین مستقل که تشکیلات خودگردان طرح آن را حدود سه ماه پیش به مجمع عمومی سازمان ملل ارائه داد، از حمایت مسکو از این روند خبر داد و گفت: روسیه حکومت مستقل فلسطین را به رسمیت شناخته و سفارت فلسطین از سال ۱۹۸۹ در مسکو فعالیت می کند.

روسیه همچنین در این راستا از روند سازش میان جنبش های فلسطینی حماس و فتح حمایت کرد و آن را لازمه اصلی تاسیس حکومت مستقل فلسطین دانست.

مسکو تلاش های دیپلماتیک خود در این زمینه را بیشتر در چارچوب گروه چهار میانجی گران بین المللی خاورمیانه به عمل می آورد و در عین حال، بر ضرورت تداوم مذاکرات سازش میان تشکیلات خودگردان و رژیم صهیونیستی تاکید دارد. به عقیده کارشناسان سیاسی، روسیه در حال حاضر برای حضور فعال در منطقه خاورمیانه و عقب نماندن از آمریکا در رویدادهای این منطقه تلاش می کند و سال ۲۰۱۱ اوج نماش این تلاش ها بود.

در نهایت می توان گفت که بیداری اسلامی در کشورهای عربی خاورمیانه و شمال آفریقا سیاستگزاری خارجی روسیه را وارد مرحله جدیدی از پویایی کرد که پیش بینی می شود این روند در ماه های آتی نیز ادامه داشته باشد و مسکو برای موفقیت سیاست های خارجی خود در این منطقه راهبردی از جهان به سمت همگرایی بیشتر با کشورهای قدرتمند منطقه ای همچون ایران حرکت کند.

خبرگزاری جمهوری اسلامی

کشته شدن سه مبارز چچنی در جریان درگیری با ارگان های امنیتی روسیه

rusiranist — Mon, 09 Jan 2012 04:32:51 +0000

روسیران- در جریان درگیری نیروهای امنیتی با مبارزان قفقاز شمالی در منطقه ویدنسکی چچن، سه تن از مبارزان کشته شدند.

به گزارش خبرگزاری «اینترفاکس»، چهره یکی از این مبارزین توسط نیروهای امنیتی شناسایی شده است. این شخص به دلیل فعالیت های تروریستی، مورد تعقیب بوده است.

به گفته یک منبع، در این عملیات نیروهای امنیتی نیز تلفات زیادی داشتند و ۴ کشته و ۱۶ زخمی حاصل درگیری نیروهای امنیتی با مبارزان بود.

پایگاه خبری- تحلیلی «روسیران»، ۱۹ دی ۹۰

ناوهای جنگی روسیه در راه سوریه

rusiranist — Sat, 07 Jan 2012 12:33:15 +0000

روسیران- منابع آگاه در ستاد کل نیروی دریایی ارتش روسیه اعلام کردند که دو ناو جنگی این کشور به سوی سواحل سوریه حرکت کرده‌اند و به زودی وارد آب‌های سوریه می‌شوند.

به گزارش روسیران به نقل از ایتارتاس، این منابع آگاه اعلام کردند ناو عظیم «آدمیرال چاباننکو»، متعلق به ناوگان شمال و کشتی «یاروسلاو مادوری» در شرق دریای مدیترانه‌اند و حرکت خود را به سوی بندر طرطوس سوریه آغاز کرد‌ه‌اند.

قرار است این کشتی‌ها امروز هفتم ژانویه وارد بندر طرطوس شده و چند روز در سواحل سوریه لنگر بیندازند.

پایگاه خبری- تحلیلی «روسیران»، ۱۷ دی ۹۰