اواخر ماه سپتامبر از ردههاي بالاي قدرت روسيه اطلاعات درز رفته است كه كرملين حاضر است رفتار خود را با غرب ملامتر سازد. دوباره موضوع سياست «تشنجزدايي» مطرح شده است. ممكن است وضعيت سرگئي لاوروف وزير امور خارجه روسيه هم تغيير كند چرا كه او را عامل اساسي ناراحتي كشورهاي ناتو محسوب ميكنند.
ظاهراً تشنج زدايي به معني حفظ روابط با غرب در سطح فعلي است. البته، بايد فهميد كه سياست خارجي روسيه توسط سرگئي لاوروف و حتي دميتري مدودف تعيين نميشود. اين كار ولاديمير پوتين و اطرافيان نزديك او است.
تنها بركناري سرگئي لاوروف از مقام فعلي وي نيست كه مي تواند به غرب علامت بدهد كه روابط واقعاً بهتر ميشود. كرملين بايد در برخورد خود با دولتهاي فضاي شوروي سابق و آمريكا لاتين تجديد نظر كند. در هرحال، پروازهاي دو بمبافكن تو-160 به ونزوئلا و انجام عمليات گشتي بر فراز دريايي كارائيب بر خلاف ادعاهاي بعضي رسانه هاي گروهي آمريكا، كار مضحكي نبود. کندوليزا رايس هم اشتباهاً اين كار را به عنوان «به رخ كشيدن سلاحهاي زنگ زده» قلمداد كرد. ولي اين حرفها براي افكار عمومي زده شد.
در حقيقت امر، هر دو هواپيما مي توانستند حامل 24 موشك بالدار با كلاهكهاي هستهاي باشند. ولي براي ايالات متحده حتي انفجار هستهاي كوچك در سرزمين آن قابل قبول نيست. بنا براين، واشنگتن بايد براي خود تصميم بگيرد كه آيا اين بهاي مناسبي بابت گرجستان، اوكراين و آسياي مركزي است؟
البته، ايالات متحده ميتواند اوضاع داخلي ونزوئلا را به انفجار كشانده و هوگو چاوز را بر كنار كند. ولي تبعات اين كار براي سياست واشنگتن در آمريكاي لاتين بيش از حد سنگين و حتي فاجعهبار خواهد بود.
ولي كرملين گويا واشنگتن را به اتخاذ تصميمي مناسب براي روسيه سوق مي دهد. رزمناو اتمي «پتر كبير» كه «قاتل ناوهاي هواپيمابر» ناميده شده است، به سوي سواحل ايالات متحده و ونزوئلا حركت كرده است. بازي سياسي همچنان ادامه دارد.
آرگومنت دیلی
