همانطور كه انتظار ميرفت، غربيها و سازمانهاي بين المللي از انتخابات نمايندگان دوماي كشوري انتقاد كردند.ناظران از طرف مجمع پارلماني شوراي اروپا و سازمان امنيت و همکاري اروپا اعلام كردند كه رأيگيري جوابگوي استانداردهاي اروپايي نبود. به عقيده آنها، انتخابات آزاد و عادلانه نبود. به عقيده «برانده» رئيس هيأت ناظران مجمع پارلماني شوراي اروپا، در روسيه «تفكيك واقعي قوهها وجود ندارد. اين نه انتخابات بلكه يك همهپرسي به نفع رئيس جمهور بود. اگر فدراسيون روسيه دمكراسي هدايتپذيري است، اين انتخابات هدايت شده است». نتيجه 99 درصدي «روسيه واحد» در چچن باعث تعجب ناظران شد.
كميسيون مركزي انتخابات روسيه بلافاصله اين ديدگاهها را سفارش سياسي خواند كه اين واكنش نيز قابل پيشبيني بود. كميسيون مركزي انتخابات بيشتر به موضعگيري ناظران از جامعه مشترک المنافع و سازمان همکاري شانگهاي علاقهمند است كه تخلفات جدي را كشف نكردند.
ايالات متحده و اروپا كه در برخورد با بسياري از مسايل مهم عصر حاضر مواضع هماهنگي ندارند، در زمينه توسعه دمكراتيك روسيه هميشه همخواني عجيبي از خود نشان مي دهند. اول كاخ سفيد و سپس بنيتا فررو والدنر كميسر اروپايي امور خارجه اعلام كردند كه در جريان انتخابات نمايندگان دوماي كشوري نقض حقوق انتخاب كنندگان مشاهده شده است. غرب بدون پرداختن به جزئيات قضيه، به تحقيق در اين تخلفات دعوت كرد. به عبارت ديگر، اتهامات مشخص به كرملين وارد نشده است. معمولاً دفتر نهادهاي دمكراتيك و حقوق بشر وقايع مشخص را جمعآوري ميمكند ولي اين دفعه ناظران اين سازمان را به انتخابات روسي راه ندادند.
اينها فعلاً واكنشهاي مقدماتي هستند. بيانات سنجيده و دقيقي انتقادي نمايندگان غرب بعداً در مجامع و گردهمايي هاي مختلف بيان خواهند شد. هم نمايندگان مجمع پارلماني شوراي اروپا در اجلاس زمستاني اين مجمع اظهار عقيده خواهند كرد و هم جرج بوش رئيس جمهور آمريكا در گفتگوي شخصي با ولاديمير پوتين. به ابتكار ناظران ناراضي در پايتختهاي غربي واكنش به انتخابات ماه مارس رياست جمهوري روسيه پيشبيني ميشود. گويا نتايج آن انتخابات بر سياست اتحاديه اروپا، سازمان ملل و گروه 8 بزرگ نسبت به روسيه اثر جدي خواهد گذاشت. ولي آيا اين ادعا صحت دارد؟
فقدان دمكراسي در روسيه و ناكامل بودن انتخابات آن، از زمان فروپاشي نظام كمونيستي، موضوع مورد علاقه غرب بوده است. ولي فشار بر مسكو در اين زمينه نتيجه بسيار كمي ميدهد. هيچ وقت تحريكات بين المللي عليه روسيه معرفي نشده و حتي اين احتمالاً جداً بررسي نشده است. روسيه را سعي نكردهاند از هيچ سازماني با گرايش غربي اخراج كنند. كسي از رهبران خارجي از رهبر روسيه به صورت شديد نخواسته است كه آزاديهاي شهروندان را تأمين كند. به عبارت ديگر، غربيها به سروصداي شعاري بسنده ميكنند.
كرملين كه قدرت فزاينده انرژتيك خود را احساس ميكند، نبايد از ناظران ناراضي از نتايج انتخابات ترس داشته باشد. و اما مسأله توسعه دمكراتيك روسيه از حدود اختيارات غرب خارج است. در اين شرايط مي توان از منتقدين غربي سئوال كرد كه آنها چه چيزي را به عنوان آلترناتيو براي حركت پيروزمندانه حزب «روسيه واحد» پيشبيني ميكنند؟ آيا به پيروزي «گاري كاسپاروف» اميد بستهاند؟ پاسخ غربيها به اين سئوال هميشه به اين شكل بوده است: «انتخاب كننده روس بايد تصميم خود را بگيرد». در اين صورت، همه چيز نظم عادي خود را باز مييابد. انتخاب كننده روس به گونهاي رأي ميدهد كه نظامي كه شركاي غربي كرملين فقط لفظاً محكوم ميكنند. به او اجازه مي دهد.
نزاويسيمايا گازتا
