تصميم شديد دولت بريتانيا در حق مسكو از حمايت يكپارچه پارلمان و مطبوعات اين كشور برخوردار شده است. اول از همه نمايندگان حزب مخالف اظهارنظر كردند. به عقيده آنها، روسيه نسبت به درخواست استرداد لوگووي توجه كافي از خود نشان نداده و علاقه لازم به تحقيقات كيفري را كه در چنين مواردي واجب است، از خود نشان نداد. ويليام هيگ وزير«سايه» امور خارجه در پارلمان اظهار داشت: «اگر روسيه بخواهد كه كشورهاي ديگر در زمينههاي مورد علاقه آن همكاري كنند، بايد مقررات بين المللي را رعايت كند».
گردون براون نخست وزير بريتانيا اظهار داشت كه از اقداماتي كه اتخاذ شده است، تأسف نميخورد. او اميدوار است كه جهانيان بفهمند كه «ما نمي توانيم اجازه دهيم كه پايمالي قانون در لندن رخ دهد».
روزنامه «ديلي تلگراف» علت اين مسأله را در «پيكارجويي فزاينده» ولاديمير پوتين تشخيص داده است. اين روزنامه مينويسد: «آمريكا و اروپا تا كنون فقط به اعتراضات لفظي بسنده ميكردند و حالا مليبند سه هفته بعد از رسيدن به مقام وزير امور خارجه به اقدامات اول در جهت مجازات روسيه در ازاي رفتار آن مبادرت ورزيده است».
ولي روزنامه «ايندپندنت» نسبت به صحت اقدامات اتخاذ شده شك دارد. اين روزنامه در سرمقاله خود مينويسد كه ضمن متهم كردن روسيه به عدم همكاري در پرونده ليتويننكو نبايد فراموش كرد كه مسكو 4 سال است كه بر استرداد برزوفسكي و زاكايف تأكيد ميكند ولي بريتانيا از همكاري در اين زمينه خودداري ميكند. بايد فهميد كه اقدامات اتخاذ شده باعث اصلاح روابط بين غرب و روسيه نخواهد شد. اين روزنامه ضمن اشاره به احتمال به هم خوردن روابط اقتصادي بين اروپا و روسيه يادآوري ميكند كه اروپا به گاز روسي احتياج دارد و مسكو به سرمايه اروپايي.
روزنامه «گاردين» وخامت روابط با روسيه را با آغاز مدت دوم رياست جمهوري ولاديمير پوتين مرتبط كرد كه مواضع رهبر روسيه به قدري تقويت شد كه او به تصفيه اليگارشيهاي صاحب رسانه هاي گروهي دست زد. در همان زمان مقامات روسيه خواهان استرداد اليگارشيهايي شدند كه به بريتانيا پناه بردند ولي جواب رد دريافت كردند. اين روزنامه نوشت: «جنگ بين گروههاي بروكراتيك روسي به بريتانيا گسترش يافته است. پرونده ليتويننكو تنها يكي از صحنههاي جنگ پوتين عليه اليگارشي است».
ماسکوفسکی کامسامولتس
