قبل از آغاز برنامه راديويي، رأيگيري شنوندگان درباره برخورد آنها با ناتو برگزار شد. معلوم شد كه 46% شنوندگان راديو ناتو را دوست محسوب مي‌كنند و 53% دشمن.

سرگئي ميرونوف رئيس شوراي فدراسيون روسيه در جواب به همين سئوال گفت: «آنها نه دوستان ما هستند و نه دشمنان بلكه شركاي ما». وي با اكثريت مردم روسيه كه پيشروي ناتو به سمت شرق را براي خود خطرناك مي دانند، موافقت كرد و گفت:‌»اگر ما با هم شريك هستيم، چرا در نزديكي مرزهاي روسيه اسلحه مستقر مي‌شود؟»

شفر توضيح داد كه پيمان آتلانتيك شمالي براي گسترش دمكراسي به شرق و دفاع در برابر «كشورهاي مطرود» تلاش مي‌كند و اينكه اين امر روسيه را تهديد نمي كند زيرا جهتگيري فعاليت سكوهاي پرتاب موشك مي‌تواند تغيير كند.

ولي سرگئي ميرونوف جواب داد كه احتمال تغيير هدف موشكها او را آسوده‌خاطر نمي‌كند. او اين كار را به عنوان خطري تلقي مي‌كند كه نه تنها سياستمداران بلكه مردم عادي درباره آن بحث مي‌كنند. وي يادآوري كرد كه روسيه از نيروهاي مسلح خود برخوردار است كه مي‌توانند از كشور خود دفاع كنند و براي شفر يادآوري كرد كه اين وضع دمكراتيك نيست كه توافقات دوجانبه آمريكا با چك و لهستان بر منافع روسيه اثر بگذارد.

ضمن بررسي مسايل بالكان، ميرونوف فرض كرد كه روسيه قطعنامه شوراي امنيت سازمان ملل متحد درباره شناسايي رسمي استقلال كوزوو را وتو خواهد كرد. به گفته وي، اين مسأله را نبايد با سرعت پيش برد بلكه بايد «حرف صرب‌ها را گوش كرد و شنيد». ميرونوف بيشتر سئوال مي‌كرد و شفر جواب مي داد. ولي معلوم بود كه پرسش‌هاي رئيس شوراي فدراسيون روسيه از پاسخ‌هاي دبير كل ناتو بيشتر بر اذهان شنوندگان اثر مي‌گذاشتند.

آنها فقط در زمينه تهديدات مشترك با هم توافق كرده و تروريسم بين المللي و مسايل قاچاق مواد مخدر را در ميان اين تهديدات ذكر كردند.

ميرونف در پايان خاطرنشان كرد كه مهمتر از همه اين است كه اين گفتگو صورت گرفت. وي ضمن اشاره به اينكه راهي جز مذاكرات وجود ندارد، يك بار ديگر گفت: «شركا به همديگر احترام مي‌گذارند و كنار مرزهاي همديگر موشك مستقر نمي كنند».
روزنامه «پارلماني»