ديروز در نوو-اوگاروو کندوليزا رايس وزير امور خارجه آمريکا با ولاديمير پوتين رئيس جمهور فدراسيون روسيه ملاقات كرد. بر خلاف ديدارهاي قبلي، ديدار جاري رايس حالت غيرعلني دارد و روزنامهنگاران دعوت نشدند. ممكن است علت اين امر آن باشد كه در حال حاضر ميزان اختلافات بين روسيه و ايالات متحده بيش از هر وقت ديگر است.
رايس ديدار خود از مسكو را با ملاقات با سرگئي ايوانوف معاون اول نخست وزير روسيه شروع كرد كه به شام مشترك انجاميد. رايس و ايوانوف از زماني همديگر را ميشناسند كه ايوانوف دبير شوراي امنيت و رايس مشاور رئيس جمهور بود. ميگويند كه آنها با هم روابط تقريباً دوستانهاي دارند.
ولي وزير خارجه آمريكا به گفتگو با شخصيتهاي رسمي بسنده نكرده و ديروز گروه نسبتاً عجيب و غريب ميهمانان روس را براي صبحانه در سفارت آمريكا دعوت كرد. ايگور يورگنس معاون رئيس اتحاديه كارفرمايان و صنعتگران روسيه، لئونيد گوزمان معاون رئيس حزب «اتحاديه نيروهاي راستگرا»، ايرينا ياسينا عضو هيأت رئيسه بنياد «روسيه باز» و آلكسي كارتونوف نماينده بنياد «اورآسياي جديد» (اين بنياد عمدتاً توسط آژانس توسعه بين المللي امريكا تأمين ميشود) دعوت شده بودند.
گوزمان بعد از پايان ملاقات به روزنامه «ايزوستيا» گفت: «هيچ چيز محرمانهاي گفته نشد و ميشد تمام اين گفتگو را از طريق تلويزيون پخش كرد ولي رسم اين است ك جزئيات اين گونه ملاقاتها فاش نشود». شركت كنندگان ديگر گفتند كه رايس جوياي جزئيات واكنش روسيه به طرح آهتيساري در مورد كوزوو شد.
ولي واكنش كلي براي او روشن است: اگر كوزوو بتواند مستقل شود، ساير مناطق استقلالطلبي چون آبخازستان و آستياي جنوبي هم مي توانند مستقل شوند. از اين نظر موضعگيري مدعوين سفارت كه بعضي از آنها به قدرت دولتي روسيه علاقه چنداني ندارند، با خط رسمي ديپلماسي روسي در زمينه مسأله كوزوو مطابقت داشت.
گوزمان گفت: «رايس احتمالاً مي خواهد نقطه نظر انسانهاي مختلف درباره تحولات در روسيه و در روابط روسيه با آمريكا و نظر مردم روسيه درباره ديپلماسي او را بفهمد. كسي كه در چنين مقامي كار ميكند، هميشه بايد صحت برداشت خود را از واقعيت كنترل كند. تازه تمام فعاليت دانشگاهي او با مطالعه اتحاد شوروي و روسيه ارتباط دارد و او به زبان روسي تسلط كامل دارد. اگر رايس به بركت اين گفتگو كشورمان را بهتر درك كند، اين امر به نفع همه ماست زيرا فكر ميكنم كه ايالات متحده بايد شريك راهبردي و متحد روسيه باشد».
رايس در نوو-اوگاروو نيز درباره كوزوو صحبت كرد. سرگئي لاوروف وزير امور خارجه روسيه كه در آن مذاكرات حضور داشت، اطلاع داد كه طرفين «توافق كردند به جستجوي راهحلهاي قابل قبول همگان ادامه دهند ولي فعلاً متأسفانه چنين راهحلهايي مشاهده نميشوند». نشانههاي پيشرفت در زمينههاي مورد اختلاف ديگر اعم از لغو اصلاحيه جكسون-ونيك و رقابت در فضاي شوروي سابق مشاهده نميشود. يادآوري ميشود كه ارزيابي مقامات رسمي واشنگتن از تصميم اخير روسيه، تركمنستان و قزاقستان مبني بر ساخت مشترك خط لوله ساحلي خزر بسيار منفي بود».
يك موضوع اصولي ديگر، استقرار عناصر پدافند ضد موشكي آمريكا در اروپاست كه در اين زمينه نيز فعلاً هيچ راه حلي مشاهده نميشود. مسكو معتقد است كه نه دشمن مفروض بلكه روسيه، هدف اين سيستم است. ولي ايالات متحده قصد ندارد از برنامههاي خود دست بكشد. طرفين فقط توافق كردهاند كه كمتر درباره جنبههاي منفي مناسبات خود صحبت كنند و در امور مشخص كه كم نيستند، تمركز كنند.
سرگئي لاوروف توضيح داد چرا ديدار فعلي رايس كمتر از گذشته در برابر مطبوعات باز است. تصميم گرفته شد از شدت مباحثه عمومي كاسته شود. اين تصميم نشا از آن است كه در هر دو كشور مبارزه انتخاباتي شروع ميشود ولي به گفته سرگئي لاوروف، «نبايد اجازه داد كه روابط روسي-آمريكايي گروگان ادوار انتخاباتي شوند كه رئيس جمهور نيز اين نقطه نظر را تأييد كرده و گفت كه ما بر همين عقيده هستيم».
ایزوستیا
