استالین مرتکب جنایات زیادی علیه ملت خود شد.

تاریخ انتشار: ۲۲م اردیبهشت ۱۳۸۹ ساعت ۱۴:۵۹ |

روسیران- روز جمعه ۱۷اردیبهشت ماه «ویتالی آبرامف» سردبیر روزنامه روسی ایزوستیا مصاحبه ای با دیمیتری مدودف، رئیس جمهوری روسیه در آستانه شصت و پنجمین سالگرد پیروزی در جنگ جهانی دوم  (۱۹۴۱-۱۹۴۵) انجام داد :

پرسش: جناب آقای مدودف شما پیشتر گفته بودید که در روسیه خانواده ای نیست که با جنگ مرتبط نبوده باشد. ردپای جنگ بر خانواده شما چگونه بود؟

پاسخ: جنگ بر بستگان من، هم از خانواده مادری و هم از خانواده پدری بطور مسلم تاثیر داشت. هر دو پدر بزرگ من جنگنیدند و هر دو آزمون های مختلف جنگ را پشت سر گذاشتند. زمانی که من یک پسربچه بودم، پیش پدربزرگم در کراسنودار به مهمانی می رفتم و او برای من از جنگ تعریف می کرد. این تاثیر بسیاری بر من می گذاشت… پدربزرگ دیگرم نیز بسیار از جنگ و از اینکه چه حسی داشت تعریف می کرد. من هنوز بخاطر دارم: او برای من تعریف می کرد که چقدر تیراندازی به انسان ها سخت است… حتی با درک اینکه تو از کشور دفاع می کنی.

پرسش: شما بیست سال پس از پیروزی متولد شدید، آیا با گذر زمان نظر شما نسبت به تاریخ جنگ بزرگ میهنی تغییر یافته است؟

پاسخ: نظر من نسبت به رویدادهای آن زمان تغییری کلی پیدا نکرده است. البته بسیاری مطالب تنها در اواخر دهه ۸۰ در دسترس قرار گرفتند، زمانی که اسناد بایگانی شده منتشر شدند. در آن زمان ما به بخشی از منابع دست یافتیم که پیشتر در دسترس نبودند. مدت بسیاری جنگ تنها بعنوان پیروزی بزرگ ملت شوروی و ارتش سرخ مطرح می شد. اما جنگ، تعداد زیادی قربانی و محرومیت هایی عظیم است که ملت شوروی به همراه سایر کشورهای اروپایی تحمل کرد. شاید در این بخش، تغییراتی در تاکیدات رخ داده باشند.

پرسش: شما چندی پیش مبارزه با جعل تاریخ را اعلام کردید. چه وقایعی شما را بدین گام سوق دادند؟

پاسخ: چه چیزی سوق داد؟ رفتار زشت برخی سیاستمدارانی که برای دستیابی به اهداف کوچک خود دست به استفاده از تعابیری شبه علمی برای آن رویدادها زدند تا امتیاز سیاسی کسب کنند… برای مردم نسل ما و شما، برای مردم مسن تر و کمی جوان تر واژه های “فاشیست” و “نازیست” معنای مشخصاً منفی دارند. اما متاسفانه اکنون برای همه اینطور نیست. در اروپا، در بسیاری از کشورها فاشیست ها دوباره جان می گیرند. حتی در کشور ما نیز برخی افراد کریه پیدا می شوند که سعی دارند از نماد نازیسم استفاده کنند و ازدحام هایی مختلف با چنین شعارهایی برپا کنند.

ملت ما راه انتخابی نداشت. آنانی که در آن زمان در کشور ما زندگی می کردند، می توانستند یا بجنگند و یا برده شوند. راه سومی نبود. این مورد اول است. دوم: این سوال که چه کسی جنگ را آغاز کرد و چه کسی در آن مقصر است نیز چیز کاملاً محرزی است! این نه تنها در مطالب دادگاه نورنبرگ قید شده است، بلکه در خاطر تعداد بسیاری از مردم نیز باقی مانده است.

… اگر نقش ارتش سرخ نبود، اگر قربانیان بسیار بسیاری که ملت شوروی تقدیم جنگ کرد، نبود، اروپا اکنون اروپای دیگری می بود، اروپای مدرن، مرفه، شکوفا و ثروتمند و با توسعه خوب وجود نمی داشت، این کاملاً مسلم است. و من فکر می کنم که باید کر باشیم که این استدلالات را نشنویم. ما در اینجا نباید خجالت بکشیم که این را بگوییم، بدون شرم به رویدادهای آن زمان برگردیم و این را در مکان های مختلف بگوییم: هم در کشورمان، هم در کشورهای همسایه – در کشورهای اروپا و از تریبون سازمان ملل متحد و در زمان هر دیدار و بحثی. نباید خجالت بکشیم که حقیقت را درباره جنگ تعریف کنیم.

پرسش: در زمان استالین از ۱۴ میلیون قربانی شوروی در جنگ می گفتند، در زمان خروشچف و برژنف از ۲۰ میلیون و در زمان گورباچف از ۲۷ میلیون. آیا این آمار روزی قطعی و نهایی خواهد شد؟

پاسخ: این موضوع بسیار دشواری است… هم ۱۴ میلیون، هم ۲۰ میلیون و هم ۲۷ میلیون، ارقامی بسیار بزرگ هستند. ما باید این کار را به انتها برسانیم. هم تلفات مستقیم در جنگ هست: آنانی که در جبهه کشته شدند، هم آنانی که در اثر جراحات جان باختند، آنانی که در اسارت بودند، از گشنگی، بمباران ها و اشغال کشته شدند. اکنون تمامی بایگانی ها باز هستند و در این زمینه مشکلی نیست. این کار تحت ریاست ستاد کل انجام می شود.

پرسش: استالین ریاست کشوری را بر عهده داشت که بر فاشیسم پیروز شد. اما آیا چنین چیزی این حق را به ما می دهد که ظالمی که جنایاتی علیه ملت خود مرتکب شده است را به یک قهرمان تبدیل کنیم؟ بعنوان مثال هیلتر آلمان را از بیکاری نجات داد و اتوبان ها را ساخت. اما در آنجا اتوبانی به نام هیتلر وجود ندارد و در روزهای جشن عکس هیتلر را آویزان نمی کنند.

پاسخ: چیزهایی هستند که کاملاً محرزند. جنگ بزرگ میهنی را ملت ما برد، نه استالین و نه حتی فرماندهان نظامی با وجود اهمیت آنچه که آنان بدان مشغول بودند… نقش استالین را می توان به انحاء مختلف ارزیابی کرد… اگر از ارزیابی دولتی سخن بگوییم و از اینکه ارزیابی مقامات کشور در سال های اخیر، از زمان پیدایش دولت جدید روسیه چیست، باید بگویم که ارزیابی محرز است: استالین مرتکب جنایات زیادی علیه ملت خود شد و علیرغم این که او بسیار کار کرد، علیرغم اینکه تحت ریاست او کشور به موفقیت هایی دست یافت، آنچه که علیه ملت خود مرتکب شد، بخشودنی نیست. این نکته اول است. دوم اینکه، مردمی که استالین را دوست دارند یا از او متنفرند، حق دارند نظر خود را داشته باشند… اما مسئله دیگر این است که نظرات شخصی آنها نباید بر ارزیابی دولتی تاثیر بگذارد.

پرسش: شما بعنوان سومین رئیس جمهور روسیه، شخصاً چه درس عبرتی از تاریخ جنگ بزرگ میهنی گرفته اید؟

پاسخ: درس عبرت اصلی این است که ما باید به همراه سایر کشورها، با سایر اعضای جامعه جهانی سعی کنیم که چنین تهدیداتی را برطرف کنیم… امروز  وظیفه ما این است که نظام استوار امنیت بین المللی ایجاد کنیم… بشریت پس از جنگ دوم جهانی درس های بسیار مهمی گرفت، ما به ابزار بین المللی بسیار مهمی دست یافتیم، همانند سازمان ملل متحد. ما مراجع قضایی بین المللی داریم… اما در عین حال، نظام امنیت بین المللی ایده آل نیست، من به کرات مجبور شده ام در این رابطه حرف بزنم. به همین دلیل نیز ایده ما برای ایجاد ساختار جدید امنیتی اروپا، یعنی پیمان امنیت اروپایی پدیدار شد… ما باید فضایی پیدا کنیم که در آنجا مجموعه ای از مشکلات مختلف مورد موافقت قرار گیرند، ما باید روشی برای حل اختلاف نظرات پیدا کنیم. مسلم است که اگر ما نهادهای موثر امنیت اروپایی را می داشتیم، شاید می شد از رویدادهایی که در ماه اوت ۲۰۰۸ رخ دادند، جلوگیری کنیم. اما رویدادی غم انگیز رخ داد، مردم کشته شدند، مناقشه نظامی رخ داد و مجبور به حل آن شدیم

پایگاه خبری- تحلیلی “روسیران”، ۲۲ اردیبهشت ۸۹